پیامک نیمه شعبان

تاريخ : چهارشنبه ۱۳۹۱/۰۴/۱۴

یک عمر تو زخم های ما را بستی

هر روز کشیدی به دل ما دستی

شعبان که به نیمه می رسد آقا جان

ما تازه به یادمان می اُفتد هستی

*******

بیا برای فرج روز و شب دعا بکنیم

دل امام خویش را ز خود رضا بکنیم

عزیز فاطمه، مهدی(ع) دلش پر از خون است

بیا که بهر خدا از خدا حیا بکنیم

بی تو غروب ها همیشگی اند

بی تو صبح ها رویایی اند

بی تو عشق ها دروغی اند

به امید آمدنت، دل ها هوایی اند

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش

زده ام فالی و فریادرسی می آید

نیمه شعبان مبارک

مانده ام با غم هجران نگارم چه کنم

عمر بگذشت و ندیدم رخ یارم چه کنم

چشم آلوده کجا دیدن دلدار کجا

چشم دیدار رخ دوست ندارم چه کنم

نیمه شعبان مبارک

شنیده ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

فراق یار نه آن می کند که بتوان گفت

حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر

کنایتیست که از روزگار هجران گفت

کلاس اول خواندیم: “آن مرد در باران آمد”

ولی حالا می فهمیم آن مرد تا نیاید، باران نمی آید

نیمه شعبان مبارک

سئوالي ساده دارم از حضورت ....

من آيا زنده ام وقت ظهورت .....

اگر که آمدي من رفته بودم ....

اسير سال و ماه و هفته بودم .....

دعايم کن دوباره جان بگيرم .....

بيايم در رکاب تو بميرم

عزیز دیدنت را بهانه بسیار داریم اما بها نه

کاش مي شد واژه ها را شست و انتظار را تفسير کرد ولي افسوس .....

هر جـمعه ای کــه می گذرد از کـنـار مـن

افــزوده می شود بـه تب انتـــظار مـن

هر صبحدم که می دمد از مشرق آفتاب

دارم امـیــــد اینکــه بیــاید نـگـار مــن

عمــرم کــفاف دیـدن روی تــرا نـــداد

باشـد که بـعد من گذری بر مـزار من

بــوی عـطــر یــار دارد جمـعه ها

وعــــده دیـــدار دارد جمــعه ها

جمــعـه هـا دل یاد دلبـر مـی کنـد

نغمه یا ابـن الـحسن سر مـی کنـد

طلوع می کند آن آفتاب پنهانی

زسمت مشرق جغرافیای عرفانی

دوباره پلک دلم می پرد نشانه چیست

شنیده ام که می آید کسی به مهمانی

کسی که سبزتر از هزار بار بهار

کسی شگفت کسی آن چنان که می دانی

گر پرده ز رخ باز نماید مهدی (عج)

از خلق جهان دل برباید مهــــــدی(عج)

ای شیعه چنان منتظر مولی باش

گویی که همین جمعه بیاید مهدی(عج)

در جوانی شده ام از غم این دوران پیر

لیکن از عشق تو ای یار نمیگردم سیر

منم آن ذره، که بر دامن تو چنگ زدم

ای که شد پرتو مهر و کرمت عالمگیر

بهر تسخیر جهان، جنگ دگر لازم نیست

چون که زیبایی تو، کرده جهان را تسخیر

نرود یاد تو، با مردنم، از خاطر من

چون وجودم همه با مهر تو شد، نقش‌پذیر

مهدیا! گل نه از این جهت به سینه زنم

که لطیف و ، معطر و ، زیباست

بلکه چون گل شبیه صورت توست

زین جهت جای او به سینه ماست

دیده هر چند که از دیدن تو محروم است

پرتو حسن تو بر اهل نظر معلوم است

شعله عشق تو از چهره زردم پیداست

گرچه در پرده دل راز غمت مکتوم است

ای خوش آن دم که چو گل با لب خندان آئی

که دل منتظران بی تو بسی مغموم است

دل بشکسته به دست تو شود باز درست

ای‌که در پنجه مهر تو دلم چون موم است

ای هما، بر دل ویرانه ما سایه فکن

تا کریزد غم دنیا که چو جغدی شوم است

صبح امید توئی در شب ظلمانی ما

یاد تو مایه تسکین دل مظلوم است

بیا که بی رخ تو طاقتی ندارم من

به غیر دیدن تو حاجتی ندارم من

گل همیشه بهارم تو هستی و بی‌تو
به سیر باغ چمن رغبتی ندارم من
به غیر نقش ولای تو از ازل ای دوست
به لوح سینه خود زینتی ندارم من
گذشت عمر من، چشم من بر راه
بیا امید دلم، فرصتی ندارم من
به جان فاطمه (س) هرگز مران مرا زین در
که غیر تو به کسی الفتی ندارم من

مرا به رسم غلامی قبول کن مولا

اگر که روسیه‌ام قیمتی ندارم من

مهــدی اگر از منـتــظـرانــت بــودیــم

چون دیده ی نرگس نـگـرانـت بـودیــم

با این همه رو سیاهی و سنگ دلی

ای کاش که از هم سفرانت بودیم

به خدا سوگند دنیا را آذین می بندیم اگر لحظه آمدنت را بدانیم ...

سئوالی ساده دارم از حضورت: من آیا زنده ام وقت ظهورت؟

اگر که آمدی من رفته بودم اسیر سال و ماه و هفته بودم

دعایم کن دوباره جان بگیرم؛بیایم در رکاب تو بمیرم

یا مهدی(عج)! ای نقطه شروع شفق، ای مجری حق! میلاد تو، قصیده بی انتهایی است که تنها خدا بیت

آخرش را می داند؛ بیا و حُسن ختام زمان باش!